( पोस्ट नं 7 )
=================
बुध्द आणि त्यांचा धम्म
=================
प्रथम खंडः भाग पहिला
11) असित ऋषी,शुध्दोदन म्हणाले मुनिवर बालक आता झोपला आहे . थोडा वेळ आपण थांबण्याची कृपा कराल का? ऋषी म्हणाला " राजा असले थोर महात्मे जास्त वेळ झोपत नाहीत हे थोर महात्मे स्वभावतःच जागृत आसतात ."
12) इतक्या त्या महान ऋषीवर अनुकंपा दाखवून त्या बालकाने आपण जागे झाल्याची हालचाल केली .
13) बालक जागे झालेले पाहताच शुध्दोदनाने आपल्या दोन्ही हातानी त्याला उचलुन घेऊन ऋषीच्या समोर आणले .
14) असित ऋषीने त्या बालकाला निरखुन पाहीले तेव्हा ते महापुरुषाच्या बत्तीस लक्षणांनी व ऐंशी शुभ चिन्हांनी युक्त दिसले . त्याने पाहिले की त्याचा देह शुक्र व ब्रह्या यांच्यापेक्षाही अधिक तेजस्वी आहे व त्याचे तेजोमंडल त्यांच्यापेक्षा शतसहस्ञ पटीने अधिक दैदिप्यमान आहे. असितऋषीच्या मुखातुन त्वरीत उदगार निघाले . " निस्संदेह या पृथ्वीतलावर हा अलौकिक पुरुष अवतरला आहे. असे म्हणून असितमुनी आपल्या आसनावरुन उठले व आपले दोन्ही हात जोडुन त्यांनी त्या बालकाला साष्टांग नमस्कार घातला . त्यांनी बालकाभोवती प्रदक्षिणा घातली आणि त्याला आपल्या हातात घेऊन ध्यानामग्न स्थितीत ते उभे राहीले .
15) असितऋषीला पूर्वीची सुपरिचित भविष्यवाणी माहीत होती गौतमाप्रमाणे महापुरुषाच्या बत्तीस लक्षणांनी युक्त असलेल्याच्या पुढे दोनच मार्ग असतात तिसरा नाही जर तो संसारी जीवनात राहीला तर चक्रवर्ती सम्राट होईल. पण जर गृहत्याग करुन त्यांने संन्यास घेतला तर तो सम्यक सबुध्द असा बुध्द होईल .
16) असित ऋषीला खाञी होती कि हे बालक गृहस्थी जीवनात राहणारा नाही .
17) त्या बालकाकडे पाहुन अश्रु ढाळीत दीर्घ निःश्वास टाकीत तो ऋषी रडू लागला .
18) असितमुनी अश्रु ढाळीत व दीर्घ निःश्वास टाकीत रडत आहे हे शुध्दोदनाने पाहीले
19) असितमुनी रडत असलेला पाहुन शुध्दोदनाच्या अंगावर रोमांच उभे राहीले आणि त्यांनी व्याकुळतेने असितमुनीला विचारले " हे मुनीवर आशा रितीने का रडत आहात ? अश्रु का ढाळीत आहात ? दीर्घ निःश्वास का टाकीत आहात ? माझ्या बालकाचे भविष्य निर्विघ्न आहे ना. ?
20) हे एकून ऋषी म्हणाला " राजा मी बालकासाठी रडत नाही त्याचे भविष्य अगदी निर्विघ्न आहे. मी रडतो आहे माझ्यासाठी .......
क्रमशः.....
प्रत्येक रविवारी सकाळी बुध्द विहारात गेलेच पाहिजे
विश्वरत्न
डाँ बाबासाहेब आंबेडकर
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा